Vandaag dan de officiële herstart genomen! Met volle moed op de weegschaal gegaan en ik zag 47,9... Oké, geen ramp, nog geen volle kilo erbij, maar toch! Die 8 die zo griezelig dichtbij is! Dat deed me toch weer aan het denken zetten! Ik was gewoon FOUT bezig! Erg fout zelfs! Nu heb ik de knop terug omgedraaid, en ga ik terug volop gezond gaan leven. Deze week ga ik terug meer sporten en gezonder gaan eten.
Even een aantal afspraakjes met mezelf gemaakt:
-Niet boven de 1100
-Véél meer water & thee drinken, tot 2 liter
-Geen vreetbuien meer! Echt, ik heb er zo genoeg van!
-Maandag was er match (2x25 minuten waarvan ik er toch wel veel minuten van op het veld gestaan heb), dinsdag ga ik naar training (1u), vrijdag ga ik fitnessen (anderhalf tot twee uur)
Volgende week maandag zou ik misschien ook weer eens gaan zwemmen, dat is echt al lang geleden, en ik deed dat supergraag. Was echt één van de enige momenten waarbij ik mijn hoofd leeg kon maken en echt aan niets denken! Dus het zou me zowel op sportief als mentaal vlak echt wel deugd doen! Ik zal zondag gewoon mijn zak klaarzetten naast mijn schooltas, en zo hopen dat ik dan de juiste beslissing neem om te gaan!
Zaterdag heb ik een evaluatiedag van mijn kamp afgelopen zomer, en de mensen die het voorbereiden gaan zelf voor het eten zorgen! Aaaargh, oké, wel fijn en gemakkelijk om er niet aan te denken, maar dat wordt wss veel meer/vettiger dan ik gewoon ben. Dus heb ik nu al met mezelf afgesproken om twee stukken fruit mee te doen en niet al te veel van het middageten te eten als het te vettig is.
We kregen van mn schoonouders ook een uitnodiging voor een familiefeest, ergens in april. 4-gangen menu... Whaat! :/ Waarom moeten mensen toch altijd zoveel eten regelen als er een feestje is! Kan er nu eens geen vrijblijvend feestje zijn, zonder al dat eten, pfff! Ik word er echt vervelend van, want ik zie dat helemaal niet zitten! En het is verdorie veel te duur voor ons! Daar werd ook al geen rekening mee gehouden (het zou op zo'n 100euro komen voor ons twee!) Dus ik wil nu mijn vriend heel subtiel zeggen dat ik eigenlijk niet wil gaan. Maar hij is wel enthousiast, aangezien hij een deel van de familie zou terugzien dat hij al een hele tijd niet heeft gezien. Pfff, waarom toch weer zo moeilijk! Achja, we hebben nog even tijd om er uit te geraken!
Straks heb ik 3u hoorcollege, dus ik ga me maar iets gaan klaarmaken om te eten. Hopelijk heb ik het juiste ritme weer te pakken vandaag, want ik ben het zo moe aan het worden! Ik moet er nu helemaal voor gaan! Ik moet sterk genoeg zijn!
Veel succes aan iedereen!
Liefs! x
Even een aantal afspraakjes met mezelf gemaakt:
-Niet boven de 1100
-Véél meer water & thee drinken, tot 2 liter
-Geen vreetbuien meer! Echt, ik heb er zo genoeg van!
-Maandag was er match (2x25 minuten waarvan ik er toch wel veel minuten van op het veld gestaan heb), dinsdag ga ik naar training (1u), vrijdag ga ik fitnessen (anderhalf tot twee uur)
Volgende week maandag zou ik misschien ook weer eens gaan zwemmen, dat is echt al lang geleden, en ik deed dat supergraag. Was echt één van de enige momenten waarbij ik mijn hoofd leeg kon maken en echt aan niets denken! Dus het zou me zowel op sportief als mentaal vlak echt wel deugd doen! Ik zal zondag gewoon mijn zak klaarzetten naast mijn schooltas, en zo hopen dat ik dan de juiste beslissing neem om te gaan!
Zaterdag heb ik een evaluatiedag van mijn kamp afgelopen zomer, en de mensen die het voorbereiden gaan zelf voor het eten zorgen! Aaaargh, oké, wel fijn en gemakkelijk om er niet aan te denken, maar dat wordt wss veel meer/vettiger dan ik gewoon ben. Dus heb ik nu al met mezelf afgesproken om twee stukken fruit mee te doen en niet al te veel van het middageten te eten als het te vettig is.
We kregen van mn schoonouders ook een uitnodiging voor een familiefeest, ergens in april. 4-gangen menu... Whaat! :/ Waarom moeten mensen toch altijd zoveel eten regelen als er een feestje is! Kan er nu eens geen vrijblijvend feestje zijn, zonder al dat eten, pfff! Ik word er echt vervelend van, want ik zie dat helemaal niet zitten! En het is verdorie veel te duur voor ons! Daar werd ook al geen rekening mee gehouden (het zou op zo'n 100euro komen voor ons twee!) Dus ik wil nu mijn vriend heel subtiel zeggen dat ik eigenlijk niet wil gaan. Maar hij is wel enthousiast, aangezien hij een deel van de familie zou terugzien dat hij al een hele tijd niet heeft gezien. Pfff, waarom toch weer zo moeilijk! Achja, we hebben nog even tijd om er uit te geraken!
Straks heb ik 3u hoorcollege, dus ik ga me maar iets gaan klaarmaken om te eten. Hopelijk heb ik het juiste ritme weer te pakken vandaag, want ik ben het zo moe aan het worden! Ik moet er nu helemaal voor gaan! Ik moet sterk genoeg zijn!
Veel succes aan iedereen!
Liefs! x
